Επιμέλεια κειμένου: VaGeDim
Η Μεταμόρφωση του Αφηγήματος
Όταν η ορολογία περί «υπερθέρμανσης του πλανήτη» άρχισε να καταρρέει και να μην πείθει πλέον την κοινή γνώμη, οι ενορχηστρωτές της παγκόσμιας προπαγάνδας αναγκάστηκαν να αλλάξουν τροπάριο. Το αφηγηματικό παιχνίδι μετατοπίστηκε γρήγορα στην «κλιματική αλλαγή» και, εσχάτως, στην τρομοκρατική «κλιματική κρίση». Η μεθοδική αυτή αλλαγή των λέξεων δεν είναι τυχαία· αποσκοπεί στη διατήρηση ενός διαρκούς καθεστώτος φόβου. Για να θωρακιστεί μάλιστα νομικά και διοικητικά αυτή η παγκόσμια απάτη, επιστρατεύτηκαν κρατικοί μηχανισμοί και ιδρύθηκαν ειδικά υπουργεία, με μοναδικό σκοπό την προώθηση της λεγόμενης «πράσινης ανάπτυξης»—μιας βιομηχανίας δισεκατομμυρίων που στήνεται στις πλάτες των ανυποψίαστων πολιτών.
Το Βρώμικο Κύκλωμα και οι Μισθοφόροι
Πίσω από τη βιτρίνα της οικολογικής ευαισθησίας κρύβεται ένα βαθύ, σκοτεινό κύκλωμα όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν ύποπτες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (Μ.Κ.Ο.). Αυτές οι οργανώσεις χρηματοδοτούνται κάτω από το τραπέζι από σκοτεινά παγκόσμια funds, ελίτ της παγκοσμιοποίησης, διεθνή ιδρύματα («φιλανθρωπικά» προπετάσματα καπνού) αλλά και υπερεθνικά κονδύλια που διοχετεύονται σκόπιμα για την αποσταθεροποίηση εθνικών κρατών.
Το βρώμικο αυτό δίκτυο εξασφαλίζει την ολοκληρωτική καταστροφή του φυσικού πλούτου, χρησιμοποιώντας ως αναλώσιμα όργανα λαθρομετανάστες. Οι άνθρωποι αυτοί, λειτουργώντας ως μισθοφόροι εμπρηστές, λαμβάνουν συγκεκριμένα χρηματικά ποσά ως αμοιβή για κάθε εστία που παραδίδουν στις φλόγες. Οι φωτιές μπαίνουν εσκεμμένα σε πολλαπλά, διάσπαρτα σημεία, καθώς αυτή είναι η μοναδική και αποκλειστική αιτία πίσω από τις βιβλικές καταστροφές, διασφαλίζοντας ότι καμία πυροσβεστική δύναμη δεν θα μπορέσει να τις αναχαιτίσει.
Η Διεθνής Συντονισμένη Επιχείρηση
Αυτό το οργανωμένο έγκλημα δεν αποτελεί ελληνικό φαινόμενο, αλλά μια παγκόσμια συντονισμένη επιχείρηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Αμαζόνιος στη Βραζιλία, όπου ο πρώην πρόεδρος Ζαΐχ Μπολσονάρου είχε καταγγείλει ανοιχτά ότι Μ.Κ.Ο. και σκοτεινοί χρηματοδότες έβαζαν σκόπιμα φωτιές στο τροπικό δάσος για να εκβιάσουν την κυβέρνησή του και να προωθήσουν τη δική τους ατζέντα.
Το ίδιο σκηνικό οργανωμένων εμπρησμών με σκοπό τον γεωγραφικό και οικονομικό ανασχηματισμό βλέπουμε να εξελίσσονται στα δάση του Καναδά, στις πολιτείες των ΗΠΑ (όπως η Καλιφόρνια), στην Ιταλία και στην Ισπανίa. Τρανταχτή και πιο πρόσφατη απόδειξη αποτελεί η Γαλλία, η οποία βιώνει πρωτοφανείς, τρομακτικές πυρκαγιές στη νοτιοδυτική της περιοχή γύρω από το Μπορντό και στο δάσος του Φονταινεμπλώ, εξαναγκάζοντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες να εκτοπιστούν από τις εστίες τους, με τη μεθοδολογία των πολλαπλών μετώπων να παραμένει παντού απαράλλακτη.
Ατζέντα 2030 και «Ζώνες Χωρίς Ανθρώπους»
Ποιος είναι όμως ο πραγματικός, απώτερος σκοπός αυτής της μεθοδευμένης ισοπέδωσης; Η απάντηση βρίσκεται στην πλήρη εφαρμογή της διαβόητης «Ατζέντας 2030» και στον δραστικό περιορισμό κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας. Το αν οι καμένες εκτάσεις αναδασωθούν αργότερα έχει μικρή σημασία για τους υπαίτιους, καθώς το political τους σχέδιο θα έχει ήδη στεφθεί με επιτυχία. Με το πρόσχημα της προστασίας της φύσης από το «κακό ανθρώπινο είδος», οι κατεστραμμένες περιοχές θα κλειδωθούν, θα χαρακτηριστούν «προστατευόμενες» και θα μετατραπούν σε «Ζώνες Χωρίς Ανθρώπους» (No Human Zones).
Ο Εγκλεισμός στις «Πόλεις των 15 Λεπτών»
Αυτός ο αποκλεισμός της υπαίθρου λειτουργεί συμπληρωματικά με το σχέδιο των «Πόλεων των 15 λεπτών». Καθώς οι άνθρωποι εκδιώκονται από την επαρχία μέσω των καταστροφών και της απαγόρευσης πρόσβασης στα δάση, στοιβάζονται σε ελεγχόμενα αστικά κέντρα. Εκεί, με το πρόσχημα της «βιωσιμότητας» και της «ευκολίας», όλες οι μετακινήσεις, οι εργασίες και οι δραστηριότητές τους θα περιορίζονται αυστηρά μέσα σε μια ακτίνα 15 λεπτών. Οποιαδήποτε έξοδος από αυτές τις ψηφιακά επιτηρούμενες ζώνες θα απαιτεί ειδική άδεια ή θα φορολογείται βαριά.
Η Οπτική του Δημοσθένη Λιακόπουλου
Όπως έχει αναλύσει εδώ και χρόνια ο Δημοσθένης Λιακόπουλος, τίποτα από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο, αλλά αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου της Νέας Τάξης Πραγμάτων για την επιβολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Σύμφωνα με τη συγκεκριμένη οπτική, οι ελίτ στερούν από τον άνθρωπο την επαφή με τη φύση, τη γη και την αυτονομία του, ώστε να τον καταστήσουν απόλυτα εξαρτημένο από το κράτος για την επιβίωσή του. Η αποκοπή από την ύπαιθρο και ο εγκλεισμός σε ψηφιακά ελεγχόμενα αστικά γκέτο είναι το τελικό στάδιο της υποδούλωσης, όπου ο πολίτης θα στερείται κάθε ίχνος ελεύθερης βούλησης και ιδιοκτησίας.
Η Αναδιανομή του Πλούτου στις Ελίτ
Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της απάτης είναι τα κρατικά πακέτα αποζημιώσεων και οι χρηματοδοτήσεις αναδάσωσης. Οι κυβερνήσεις, λειτουργώντας ως εντολοδόχοι των ελίτ, σπεύδουν να ανακοινώσουν τεράστια οικονομικά κονδύλια μετά από κάθε καταστροφή. Τα χρήματα αυτά, όμως, δεν καταλήγουν ποτέ στους πραγματικούς πληγέντες.
Αντίθετα, διοχετεύονται απευθείας σε «πράσινες» πολυεθνικές εταιρείες και εργολάβους που αναλαμβάνουν το έργο της ελεγχόμενης αναδάσωσης, της τοποθέτησης ανεμογεννητριών και της δημιουργίας των υποδομών για τις νέες έξυπνες πόλεις. Με αυτόν τον τρόπο, οι παγκόσμιες ελίτ στερούν σταδιακά την ελεύθερη πρόσβαση στη γη, περιορίζουν τις θεμελιώδεις ελευθερίες μας και μας οδηγούν σε έναν απόλυτο, ελεγχόμενο εγκλεισμό.
Αθέατη Γνώση
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου